Przepływ środków finansowych

Przepływ środków finansowych

• płatność zaliczkowa,
• płatności okresowe,
• płatność salda końcowego.

Płatność zaliczkowa

W przypadku, gdy w ciągu 18 miesięcy od decyzji w sprawie przyznania pomocy, do Komisji nie zostanie przesłany żaden wniosek o płatność, w zależności od postępu wdrażania pomocy, całość lub część płatności zaliczkowej jest zwracana Komisji.

Jeżeli płatność zaliczkowa przynosi dochody z odsetek, powinny one zostać alokowane przez Instytucję Płatniczą w ramach programu, z którego udzielono zaliczki.

Płatności okresowe

Suma płatności zaliczkowej i płatności okresowych nie może przekroczyć 95% wkładu funduszy dla danego programu i 5% środków zaalokowanych dla danego programu jest wypłacana jako saldo końcowe.

Płatność salda końcowego

• Instytucja Płatnicza przedłoży Komisji w terminie 6 miesięcy od ostatecznego terminu płatności, określonego w decyzji przyznającej środki z Funduszy, potwierdzone oświadczenie o faktycznie poniesionych wydatkach,
• Komisja otrzyma w ciągu 6 miesięcy od zakończenia terminu kwalifikowalności wydatków i zatwierdzi końcowy raport na temat wdrażania,
• państwo członkowskie przekaże Komisji poświadczenie zamknięcia pomocy.

Gdy implementacyjny raport końcowy nie zostanie złożony w ciągu 18 miesięcy od daty zakończenia prac i wykonania płatności, określonej w decyzji o przyznaniu pomocy, część pomocy odpowiadająca płatności końcowej zostanie anulowana

Przepływ środków z funduszy strukturalnych

Środki pochodzące z funduszy strukturalnych są przekazywane przez Komisję Europejską na rachunki Instytucji Płatniczej w Narodowym Banku Polskim, wydzielone dla każdego funduszu strukturalnego.

Środki te są następnie dzielone przez Instytucję Płatniczą na poszczególne programy operacyjne i przekazywane z rachunku "funduszowego" na rachunek "programowy". Oba poziomy rachunków należą do Instytucji Płatniczej i są przez nią obsługiwane.

Następnie Instytucja Płatnicza, na podstawie porozumienia zawartego z Instytucją Zarządzającą ZPORR oraz Instytucją Pośredniczącą, przekazuje środki z rachunku "programowego" Instytucji Płatniczej na rachunki utworzone na poziomie Instytucji Pośredniczących, w okręgowych oddziałach Narodowego Banku Polskiego. Z tych środków refundowane są wydatki ponoszone przez beneficjentów końcowych.

Dla projektów realizowanych w ramach ZPORR-u Instytucje Pośredniczące zawierają umowy finansowania z Instytucjami Wdrażającymi działanie 3.4. W umowach tych jest określana w szczególności wartość kontraktu, w tym wielkość środków z UE, oraz harmonogram finansowania a także źródło współfinansowania krajowego, które powinno być zapewnione przez projektodawcę.

Rachunki dla funduszy strukturalnych na poziomie Instytucji Płatniczej prowadzone są w EUR, w celu ograniczenia wysokości ewentualnych strat wynikających z różnic kursowych. Rozliczenia z Komisją Europejską również są prowadzone w EUR, natomiast rachunki na poziomie Instytucji Pośredniczących oraz Instytucji Zarządzającej ZPORR prowadzone są w PLN.

Przepływ środków krajowych

Beneficjent końcowy- /projektodawca- w ramach działania 3.4 Mikroprzedsiębiorca, wraz z wnioskiem aplikacyjnym przedstawia propozycję montażu finansowego, uwzględniającego zarówno finansowanie ze środków UE, jak i ze środków własnych. Beneficjent końcowy/projektodawca powinien zaplanować środki na realizację projektu, w wysokości umożliwiającej zachowanie płynności finansowej przy jego realizacji.

Kontrola finasowa

Kontrola środków pomocowych wykonywana jest na trzech poziomach:

1. poziom pierwszy - czyli wewnętrzna kontrola finansowa i audyt wewnętrzny,
2. poziom drugi - czyli kontrole zewnętrzne,
3. poziom trzeci - czyli kontrole przeprowadzane w ramach poświadczania zamknięcia pomocy.

Poziom 1 - wewnętrzna kontrola finansowa i audyt wewnętrzny

1. Wewnętrzna kontrola finansowa w jednostkach sektora finansów publicznych

   Kontrola finansowa obejmuje swoim zakresem procesy gromadzenia i rozdysponowywania środków publicznych oraz gospodarowania mieniem. Za całość gospodarki finansowej i kontrolę finansową odpowiada w jednostkach sektora finansów publicznych kierownik jednostki, który wprowadza pisemne procedury kontroli finansowej oraz zapewnia ich przestrzeganie.

   Kontrola finansowa nie jest jednorazowym zdarzeniem, ale szeregiem czynności i działań wykonywanych przez kierownika jednostki, kierowników poszczególnych komórek organizacyjnych, głównego księgowego i poszczególnych pracowników w bieżącej działalności jednostki, czyli jest procesem zintegrowanym z bieżącą działalnością jednostki.

   Elementy kontroli finansowej są wbudowane w strukturę organizacyjną, procedury oraz część poszczególnych procesów i operacji prowadzonych w jednostce. W tym znaczeniu system kontroli finansowej obejmuje obok kontroli ex-ante również czynności związane z tzw. kontrolą inspekcyjna, prowadzoną przez wydzieloną komórkę organizacyjną, nastawioną na wykrywanie nieprawidłowości.

2. Wewnętrzna kontrola finansowa w jednostkach spoza sektora finansów publicznych

   Instytucje pośredniczące i wdrażające nie należące do sektora finansów publicznych (np. regionalne instytucje wybrane w drodze przetargu) powinny wdrożyć system kontroli finansowej oraz odpowiednie procedury z nim związane zgodnie ze "Standardami kontroli finansowej w jednostkach sektora finansów publicznych" określonymi przez Ministra Finansów. W celu zagwarantowania odpowiedniego poziomu kontroli finansowej, w umowach zawieranych z tymi jednostkami należy zawrzeć klauzulę nakładającą na te jednostki obowiązek opracowania i wdrożenia odpowiednich procedur, pod sankcją utraty środków pomocowych.

   Jednostki te zostaną ponadto zobowiązane do prowadzenia audytu wewnętrznego w sposób zgodny ze "Standardami kontroli finansowej w jednostkach sektora finansów publicznych" określonymi przez Ministra Finansów.

3. Obowiązki związane z wykonywaniem wewnętrznej kontroli finansowej przez instytucje i podmioty zaangażowane we wdrażanie ZPORR

   W każdej instytucji wykonującej kontrolę finansową związaną z wdrażaniem ZPORR będzie realizowana tzw. "zasada dwóch par oczu", co oznacza, że każda kontrola będzie przeprowadzana przez co najmniej dwie osoby, a akceptacja dokumentów będzie następować poprzez złożenie na nich podpisów przez co najmniej dwie osoby kontrolujące.

   Beneficjent końcowy/projektodawca

   Beneficjent końcowy/projektodawca jest odpowiedzialny za poprawność wydatkowania całości (100%) środków przeznaczonych na dany projekt.

   W szczególności beneficjent końcowy/projektodawca jest odpowiedzialny za to, że:

   • zestawienie wydatków jest dokładne i prawdziwe, a wyniki zostały uzyskane z systemów księgowania,
   • umowy/umowa z wykonawcą/wykonawcami jest/są zawierane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami dotyczącymi wdrażania Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego,
   • projekt jest wdrażany zgodnie z zawartą umową o przyznanie dofinansowania,
   • poczynione wydatki dotyczą operacji faktycznie wykonanych,
   • wydatki zostały faktycznie poniesione, a dokumentacja pomocnicza (tj. faktury i dokumenty o podobnej wartości dowodowej) jest dostępna,
   • wydatki dotyczą projektu realizowanego zgodnie z przepisami prawa polskiego i wspólnotowego, w szczególności dotyczącymi konkurencji, zamówień publicznych oraz ochrony środowiska,
   • monitorowany jest fizyczny i finansowy postęp wdrażania projektu, w tym poprzez kontrole na miejscu,
   • płatność na rzecz wykonawcy/dostawcy została dokonana w sposób prawidłowy,
   • nie zachodzi przypadek nakładania się pomocy z funduszy europejskich (tj. projekt jest finansowany wyłącznie z jednego funduszu UE),
   • oryginały dokumentów poświadczających wydatki są przechowywane i archiwizowane oraz będą dostępne przez okres co najmniej 3 lat od wypłaty przez Komisję Europejską płatności końcowej pomocy (spodziewany termin płatności końcowej: II połowa 2009 r.),
   • system oddzielnej księgowości lub odpowiedni kod księgowy zapewnia relacje każdej transakcji z operacją zarejestrowaną na dokumencie,
   • sporządzany i przesyłany jest do Instytucji Wdrażającej raport o nieprawidłowościach wdrażania projektu wraz z informacją o sposobach ich usunięcia.

   Instytucja Wdrażająca

   • Instytucje Wdrażające mają za zadanie przyjmowanie wniosków o refundację wydatków od projektodawców i ich kontrolę formalną pod względem zgodności z procedurami, przepisami prawa polskiego i wspólnotowego, zapisami ZPORR i Uzupełnienia ZPORR oraz zapisami umowy finansowej zawartej z projektodawcą.
   • Instytucje Wdrażające w ramach ZPORR są odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli finansowej realizacji projektów przez projektodawców zgodnie z procedurami stworzonymi przez Instytucje Pośredniczące, w tym w szczególności za:
     • sprawdzanie i potwierdzanie kwalifikowalności wydatków przedstawionych do refinansowania przez projektodawców,
     • sprawdzanie prawdziwości i prawidłowości kwalifikowanych wydatków, o których refinansowanie zwracają się projektodawcy,
     • weryfikacje wykorzystywania środków w ramach realizowanych projektów poprzez kontrole "na miejscu",
     • sporządzanie i przesyłanie do Instytucji Pośredniczącej zbiorczego raportu o nieprawidłowościach wdrażania projektów wraz z informacją o sposobach ich usunięcia,
     • upewnienie się co do prowadzenia przez beneficjentów końcowych/projektodawców odrębnego systemu księgowego ewidencjonującego środki pochodzące z funduszy UE,
     • udostępnianie, przechowywanie i archiwizowanie dokumentacji związanej z realizacją projektów przez co najmniej 3 lata od daty płatności końcowej przekazanej przez Komisję Europejską w ramach ZPORR.
   • W przypadku kontroli wykonywanej na dokumentach przewiduje się umieszczenie podpisu osób kontrolujących na dokumencie jako potwierdzenia przeprowadzonej weryfikacji. Przy kontroli wszelkich dokumentów i sporządzaniu raportów z kontroli wymagane jest potwierdzenie kontroli na danym poziomie przez przynajmniej dwie osoby poprzez złożenie ich podpisów.

   Instytucja Pośrednicząca

   W Instytucji Pośredniczącej opracowywane są i stosowane procedury sprawdzające dostarczanie wyrobów i usług oraz prawdziwość wnioskowanych wydatków. Procedury te zapewniają spełnianie warunków ustanowionych w odpowiedniej decyzji Komisji Europejskiej oraz w przepisach krajowych lub wspólnotowych dotyczących w szczególności: kwalifikowalności kosztów, zamówień publicznych, pomocy państwa (łącznie z przepisami dotyczącymi łączenia pomocy), ochrony środowiska i równości szans.

   • nazwę dokonanej czynności;
   • wyniki weryfikacji;
   • opis działań podjętych w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami.

   W przypadku, gdy przeprowadzone zostały kontrole na próbce operacji, ww. dokumentacja wskazuje wybrane projekty oraz zawiera uzasadnienie i opis metody ich wyboru.

   Po otrzymaniu od beneficjentów końcowych/projektodawców i Instytucji Wdrażających wniosków o refundację poniesionych wydatków i wniosków o współfinansowanie z krajowych środków publicznych (w przypadku projektów dla których przewidziane jest współfinansowanie z budżetu państwa na zasadzie refundacji) oraz po dokonaniu odpowiednich weryfikacji, w tym kontroli "na miejscu", Instytucja Pośrednicząca poświadcza kwalifikowalność wydatków przedłożonych przez beneficjentów końcowych i Instytucje Wdrażające.

   Instytucja Pośrednicząca sprawdza, w szczególności, czy:

   • zestawienie wydatków jest dokładne, prawdziwe i pochodzi z odrębnych systemów księgowych ewidencjonujących środki pochodzące z funduszy UE, a wydatki znajdują potwierdzenie w dokumentach księgowych,
   • beneficjenci końcowi/projektodawcy/Instytucje Wdrażające przestrzegają obowiązków dotyczących przygotowywania wniosków o refundację poniesionych wydatków,
   • istnieje uzasadniona pewność, uzyskana dzięki wykonywanym działaniom kontrolnym, w tym kontrolom dokumentacji i kontrolom "na miejscu", że płatności są prawidłowe i odpowiednia dokumentacja jest dostępna, przechowywana i archiwizowana,
   • współfinansowanie krajowe dla projektu zostało zapewnione w wysokości wynikającej z umowy o przyznanie dofinansowania.

   Po zakończeniu procesu weryfikacji i potwierdzeniu wydatków zawartych we wniosku o refundację wydatków przekazanym przez Beneficjentów końcowych/Instytucje Wdrażające, Instytucja Pośrednicząca sporządza i przekazuje do Instytucji Zarządzającej ZPORR zbiorczy wniosek o refundację wydatków dla całego województwa, zawierający rzetelne, tj. skontrolowane informacje o faktycznie poniesionych i kwalifikowalnych wydatkach beneficjentów końcowych.

   Instytucja Pośrednicząca przekazuje do Instytucji Zarządzającej ZPORR również wniosek beneficjenta końcowego o współfinansowanie z krajowych środków publicznych, z potwierdzoną kwotą do współfinansowania oraz podpisem Wojewody.

   Poświadczone kopie dokumentów związanych z płatnościami pośrednimi lub końcowymi są dostępne, przechowywane i archiwizowane przez okres co najmniej 3 lat od wypłaty przez Komisję Europejską płatności końcowej pomocy dla ZPORR.

   
   
   

   Instytucja Zarządzająca ZPORR

   Instytucja Zarządzająca ZPORR, w ramach programu kontroluje, a następnie potwierdza, że środki są wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem i zgodnie z przepisami Rozporządzenia Rady Nr 1260/99.

   Instytucja Zarządzająca ZPORR odpowiada w szczególności za to, że:

   • zestawienie wydatków jest dokładne a wyniki zostały uzyskane na podstawie dokumentów pomocniczych z odrębnych systemów księgowania ewidencjonujących środki pochodzące z funduszy UE,
   • beneficjenci końcowi, projektodawcy, Instytucje Wdrażające i Instytucje Pośredniczące przestrzegają obowiązków dotyczących procesu przygotowywania wniosków o refundację wydatków oraz wniosków o współfinansowanie z krajowych środków publicznych,
   • istnieje uzasadniona pewność, uzyskana dzięki wykonywanym działaniom, w tym kontrolom dokumentacji i kontrolom "na miejscu", że płatności dokonywane przez beneficjenta końcowego/projektodawcę są prawdziwe, kwalifikowalne do refundacji i zostały faktycznie poniesione oraz odpowiednia dokumentacja jest dostępna, przechowywana i archiwizowana,
   • przedsięwzięcie zostało zakończone, a jego cele zostały osiągnięte (w przypadku płatności końcowej), zgodnie z celami ustanowionymi w decyzji Komisji Europejskiej,
   • sporządzony jest zbiorczy raport o nieprawidłowościach wraz z informacjami o sposobach ich usunięcia.
   • Oryginały zbiorczych wniosków o refundację przedstawianych przez Instytucję Pośredniczącą związanych z płatnościami pośrednimi lub płatnością salda końcowego są dostępne przez okres co najmniej 3 lat od wypłaty przez Komisję Europejską płatności końcowej pomocy dla ZPORR.

   Certyfikacja przez Instytucję Płatniczą

   Zgodnie z przepisami wspólnotowymi, państwo członkowskie, biorąc odpowiedzialność za finansową kontrolę pomocy, powinno m.in. poświadczać, że przedstawiane Komisji Europejskiej deklaracje wydatków są właściwe oraz powinno zagwarantować, że wynikają one z systemów księgowości opartych na weryfikowalnych dokumentach poświadczających. Instytucja Płatnicza przed poświadczeniem określonych wydatków upewnia się, co do poprawności wydatków przedstawianych Komisji Europejskiej oraz, że operacje realizowane są zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie.

   Instytucja Płatnicza weryfikuje wniosek o wypłatę pośrednią lub końcową Instytucji Zarządzającej, przy zastosowaniu ustalonych procedur kontroli. W szczególności Instytucja Płatnicza upewnia się, czy spełnione są warunki, o których mowa w art. 9 ust. 2 Rozporządzenia Komisji Nr 438/2001. W przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji, Instytucja Płatnicza certyfikuje wniosek o refundację poniesionych wydatków (w ramach wypłaty pośredniej lub wypłaty salda końcowego) i przekazuje Komisji Europejskiej.

   Instytucja Płatnicza do wniosku o refundację wydatków załącza:

   • zestawienie wydatków wraz z załącznikiem dotyczącym odzyskiwanych kwot,
     
   • certyfikat sporządzony zgodnie ze wzorem określonym w Załączniku II do Rozporządzenia Komisji Nr 438/2001 lub w Załączniku II do Rozporządzenia Nr 1386/2002,
     
   • zbiorczy raport o nieprawidłowościach wraz z informacjami o sposobach ich usunięcia.
   
   Oryginały dokumentów związanych z certyfikacją są dostępne przez okres co najmniej 3 lat od wypłaty przez Komisję Europejską do Polski płatności końcowej ZPORR.
   
4. Audyt Wewnętrzny

   Audyt wewnętrzny jest to ogół działań, przez które kierownik jednostki uzyskuje obiektywną i niezależną ocenę jej funkcjonowania w zakresie gospodarki finansowej pod względem legalności, gospodarności, celowości, rzetelności, a także przejrzystości i jawności. Ustawa wskazuje pośrednio na trzy podstawowe rodzaje audytu:

   • audyt finansowy - badanie dowodów księgowych oraz zapisów w księgach rachunkowych,
   • audyt systemu - ocena systemu gromadzenia środków publicznych i dysponowania nimi oraz gospodarowania mieniem,
   • audyt działalności - ocenę efektywności (skuteczności) i gospodarności zarządzania finansowego.

Poziom 2 - kontrola zewnętrzna

1. Kontrola skarbowa 5% wydatków
   
   
   Do zadań kontroli skarbowej należy w szczególności:
   
   
   • kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej, a także kontrola wywiązywania się z warunków finansowania pomocy z tych środków;
     
   • certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia pomocy ze środków pochodzących z Unii Europejskiej.
     
   
   Kontrola skarbowa odpowiada za realizację następujących obowiązków kontrolnych, określonych w przepisach prawa wspólnotowego:
   
   
   • prowadzenie kontroli operacji na podstawie właściwej metody pobierania próbek, tj. za przeprowadzenie kontroli 5% wydatków kwalifikowalnych, czyli za realizację zadania określonego w art. 10-12 Rozporządzenia Komisji Nr 438/2001,
     
   • realizowanie wniosków Komisji Europejskiej o przeprowadzenie kontroli,
     
   • wydawanie poświadczeń zamknięcia pomocy, o których mowa w art. 38.1.f Rozporządzenia Rady Nr 1260/99, w oparciu o wyniki przeprowadzonych w tym celu kontroli.
     
2. Kontrole na wniosek komisji europejskiej
   
   Stosownie do art. 38 ust. 2 Rozporządzenia Rady Nr 1260/99 celem kontroli prowadzonych na zlecenie Komisji Europejskiej jest zweryfikowanie prawidłowości jednej lub więcej transakcji. Zadania dotyczące kontroli prowadzonych na wniosek Komisji Europejskiej
   
   Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje przy pomocy Biura Międzynarodowych Relacji Skarbowych, przy czym:
   • czynności kontrole wykonywane są przez inspektorów i pracowników urzędów kontroli skarbowej poza planem kontroli ustalanym przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej (kontrole doraźne),
   • kontrole dotyczą transakcji już zrealizowanych (kontrole ex-post),
   • wydatki objęte kontrolą nie są zaliczane do puli 5% wydatków kwalifikowalnych poprzez wybór próby.
   
   Zakres kontroli ustalany jest odpowiednio do oczekiwań Komisji Europejskiej.
   
3. Pozostałe kontrole skarbowe

   Poza kontrolami prowadzone są również kontrole doraźne - w oparciu o uzyskane informacje wskazujące na nieprawidłowości w wykorzystaniu funduszy strukturalnych. W szczególności kontrole takie są prowadzone w związku z wnioskami takich instytucji krajowych jak: Sejm RP, Prokuratura, Instytucja Płatnicza, Instytucja Zarządzająca, Jednostka Monitorująco - Kontrolna ERDF.

   Zadania Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej są w tym zakresie wykonywane przy pomocy Biura Międzynarodowych Relacji Skarbowych. Czynności kontrole są wykonywane przez inspektorów i pracowników urzędów kontroli skarbowej, poza planem kontroli ustalanym przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

   Kontrole dotyczą transakcji już zrealizowanych (kontrole ex-post), a wydatki nimi objęte nie są zaliczane do puli 5% wydatków kwalifikowalnych na podstawie właściwej metody wyboru próby. Zakres kontroli ustalany jest odpowiednio do uzyskiwanych informacji, z zastrzeżeniem kompetencji wynikających z ustawy o kontroli skarbowej.
   

4. Kontrola (audyt) wykonywana przez NIK, RIO oraz uprawnione instytucje europejskie

   Kontrolę wdrażania ZPORR sprawują również inne niż kontrola skarbowa instytucje krajowe. W szczególności są to: Najwyższa Izba Kontroli i regionalne izby obrachunkowe.

   Kompetencje i zadania Najwyższej Izby Kontroli, co do kontroli funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności, wynikają z ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli. W przypadku regionalnych izb obrachunkowych wynikają one z przepisów Ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych.

   Stosownie do zobowiązań Polski wynikających z prawa Wspólnoty odpowiednie kontrole zewnętrzne dotyczące środków ZPORR sprawowane są również przez instytucje Wspólnoty. W szczególności są to: Europejski Trybunał Obrachunkowy, powstały na mocy Traktatu Brukselskiego z 1975 r., do którego kompetencji należy m.in. wykonywanie audytu systemu oraz audytu finansowego i który jest uprawniony do prowadzenia kontroli w państwach członkowskich, a także Komisja Europejska i Europejskie Biuro ds. Przeciwdziałania Oszustwom (OLAF).

Poziom 3 - Wystawianie świadectwa zamknięcia pomocy

Stosownie do art. 38 ust. 1 lit. f Rozporządzenia Rady Nr 1260/99 po zakończeniu danej pomocy, Komisji Europejskiej przedstawiane jest świadectwo zamknięcia pomocy, zawierające stanowisko co do rzetelności ostatecznej deklaracji wydatków oraz ich zgodności z prawem. Przedmiotowe świadectwa wystawiane są na podstawie badania systemów zarządzania i kontroli, wyników weryfikacji wcześniej przeprowadzonych oraz, w koniecznych przypadkach, dalszych weryfikacji transakcji na próbach.

W trakcie realizacji pomocy Biuro Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej gromadzi i analizuje informacje o wynikach przeprowadzonych kontroli i audytów, w tym o stwierdzonych nieprawidłowościach i podjętych w związku z nimi działaniach naprawczych, bazując głównie na kopiach raportu o nieprawidłowościach przekazywanych do Komisji Europejskiej oraz danych uzyskiwanych z systemu SIMIK. Na żądanie Komisji Europejskiej, Biuro ds. Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej przeprowadza dodatkowe sprawdzenia, w celu określenia i skorygowania nieprawidłowości w określonym czasie.

Po zakończeniu pomocy Biuro Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej przeprowadza audyt końcowy systemów zarządzania i kontroli, z którego sporządza raport. Badania w jednostkach objętych audytem prowadzone są w trybie Ustawy o kontroli skarbowej. W przypadku zaistnienia takiej potrzeby jednostka ds. poświadczeń uzyskuje dodatkowe, wymagane przez siebie informacje, w trybie Ustawy o kontroli skarbowej.

Szczegółowy zakres, tryb i sposób dokumentowania czynności związanych z prowadzeniem odpowiednich badań oraz wydawaniem świadectwa zamknięcia pomocy zostanie określony w rozporządzeniu Ministra Finansów, wydanym na podstawie delegacji zawartej w ustawie o kontroli skarbowej.

Drukuj | Powiadom znajomego |